Lubycza Kr贸lewska – atrakcje turystyczne
Czas czytania: 9-11 min.

Lubycza Kr贸lewska – atrakcje turystyczne

Lubycza Kr贸lewska - Atrakcje turystyczne

Lubycza Kr贸lewska to miasto w powiecie tomaszowskim, po艂o偶one na skraju wojew贸dztwa lubelskiego, tu偶 przy granicy z Ukrain膮. Gmina z siedzib膮 w Lubyczy Kr贸lewskiej jest bardzo ciekawym miejscem, poniewa偶 pod wzgl臋dem zajmowanej powierzchni jest najwi臋ksz膮 gmin膮 na Roztoczu (207km kw), ale jednocze艣nie zamieszkuje j膮 najmniejsza liczba os贸b (6418 mieszka艅c贸w). Dzi臋ki temu jest to idealne miejsce dla szukaj膮cych odpoczynku z dala od miejskiego szumu.

Co warto zobaczy膰?

Gmina z siedzib膮 w Lubyczy Kr贸lewskiej jest bardzo ciekawym miejscem, poniewa偶 pod wzgl臋dem zajmowanej powierzchni jest najwi臋ksz膮 gmin膮 na Roztoczu (207km kw), ale jednocze艣nie zamieszkuje j膮 najmniejsza liczba os贸b (6418 mieszka艅c贸w). Dzi臋ki temu jest to idealne miejsce dla szukaj膮cych odpoczynku z dala od miejskiego szumu.

Urokliwe, klimatyczne miejsce, kt贸re daje nam przedsmak tego co czeka nas za wschodni膮 granic膮. Gmina, kt贸ra kompletnie r贸偶ni si臋 od pozosta艂ych miejsc na Roztoczu. Tu czekaj膮 na nas wielkie, ci膮gn膮ce si臋 pola uprawne. Niemal w ka偶dej miejscowo艣ci odnajdziemy cerkwie, pe艂ni膮ce obecnie funkcj臋 ko艣cio艂a. Dodatkowo liczne kapliczki, krzy偶e, cmentarze, kt贸re s膮 pami膮tkami po wysiedlonej st膮d w latach 1944-47 ludno艣ci ukrai艅skiej. Znajduje si臋 tu wiele pomnik贸w, najcz臋艣ciej z czas贸w II wojny 艣wiatowej, ale r贸wnie偶 z czas贸w wojny polsko- ukrai艅skiej z 1919 roku, czy walk z UPA. W gminie znajduje si臋 te偶 wiele zachowanych schron贸w bojowych, nale偶膮cych do rejonu umocnionego Rawa Ruska, kt贸ry wchodzi w sk艂ad pasa warownego Linii Mo艂otowa.

Stary cmentarz
Stary cmentarz

Warto r贸wnie偶 przyjrze膰 si臋 po艂o偶eniu Lubycza Kr贸lewskiego pod wzgl臋dem fizycznogeograficznym. Jednocze艣nie znajduje si臋 na terenie Roztocza Wschodniego i obni偶eniu zwanym Pado艂em G贸rnej So艂okiji, kt贸rego szlak nawi膮zuje do wielkiego roz艂amu w skorupie ziemskiej, kt贸ry dzieli kontynent na dwie kompletnie r贸偶ni膮ce si臋 od siebie cz臋艣ci. Dzi臋ki temu podzia艂owi w 艂atwy spos贸b mo偶na zauwa偶y膰 jak bardzo r贸偶ni膮 si臋 od siebie tereny gminy. Wielki roz艂am dzieli kontynent na Europ臋 Zachodni膮, kt贸ra w du偶ej cz臋艣ci sk艂ada si臋 z teren贸w g贸rzystych i wy偶yn – czyli Roztocze oraz na nizinn膮 Europ臋 Wschodni膮 – czyli wschodnia cz臋艣膰 gminy Lubycz Kr贸lewski, gdzie przewa偶aj膮 rozleg艂e pola uprawne, kt贸re przypominaj膮 ukrai艅skie stepy.

Cmentarz greckokatolicki

Odnajdziemy tu stary cmentarz greckokatolicki, gdzie wci膮偶 mo偶na zobaczy膰 nagrobki i krzy偶e pochodz膮ce z o艣rodka kamieniarskiego w Bru艣nie. Niegdy艣 znajdowa艂a si臋 tu pochodz膮ca z 1785 roku, drewniana cerkiew pw. 艣w. Paraskewy. Zosta艂a ona rozebrana w 1988 roku, a przycerkiewna drewniana dzwonnica zosta艂a przeniesiona do Lubelskiego skansenu. Obecnie na cmentarzu mo偶emy podziwia膰 r贸wnie偶 drewnian膮 dzwonnic臋, kt贸ra zosta艂a przeniesiona z Teniatysk.

Goraje

Goraje to znajduj膮ce si臋 na Roztoczu Wschodnim dwa wzniesienia osta艅cowe, po艂o偶one na granicy wojew贸dztwa lubelskiego i podkarpackiego. Zbudowane z pochodz膮cych z epoki miocenu piask贸w, piaskowc贸w i i艂贸w. Gmina Lubycza Kr贸lewska kryje w sobie najwy偶sze wzniesienie w wojew贸dztwie lubelskim – Kr膮g艂y Goraj (388,7 m n.p.m.). Drugi pag贸r nazwany D艂ugi Goraja, znajduje si臋 na terenie wojew贸dztwa podkarpackiego i mierzy 391,5 m n.p.m.. U podn贸偶a obu wzniesie艅 znajdziemy schrony bojowe Linii Mo艂otowa.

Zesp贸艂 cerkiewny w Hrebennem

Znajdziemy tu zabytkow膮 cerkiew pw. 艣w. Miko艂aja, kt贸ra powsta艂a w 1697 roku. Budowla tr贸jdzielna, a ka偶da z jej cz臋艣ci wybudowana na planie kwadratu, pokryte o艣miopo艂aciowymi kopu艂ami. W 艣rodku 艣wi膮tyni znajduj膮 si臋 fragmenty pochodz膮cego z XVII – XVIII wieku, ikonostasu. Przy cerkwi znajduje si臋 czworoboczna drewniana dzwonnica, kt贸ra powsta艂a pod koniec XVIII wieku, wraz z dwoma dzwonami ( z czego jeden zosta艂 stworzony z okazji 1000 – lecia chrztu Rusi. Obok 艣wi膮tyni znajduje si臋 r贸wnie偶 cmentarz z interesuj膮cymi nagrobkami.

Kniazie – Ruiny cerkwi

Pierwsze stawiane tu cerkwie by艂y drewniane, dopiero w 1806 roku wybudowano murowan膮 cerkiew pw. 艣w. Paraskewy. Stworzona na planie krzy偶a, wn臋trze 艣wi膮tyni skrywa艂o w sobie ikonostas z obrazem Jezusa Chrystusa, pochodz膮cy z XVIII wieku. 艢ciany by艂y pokryte polichromiami. W czasie II wojny 艣wiatowej cerkiew zosta艂a uszkodzona, podczas ataku artyleryjskiego w 1944 roku. Po wojnie nie zosta艂a odbudowana, zaniedbana zamienia si臋 w ruin臋. Obok cerkwi znajduje si臋 murowana dzwonnica oraz stary cmentarz.

Kniazie - Ruiny cerkwi
Kniazie – Ruiny cerkwi

Kornie – Zesp贸艂 cerkiewny i cmentarz greckoktalicki

Odnajdziemy w tym miejscu murowan膮 cerkiew pw. 艣w. Paraskewy, wzniesion膮 w 1910 roku. Niestety w roku 1947 zosta艂a opuszczona, powodem by艂o wysiedlenie ludno艣ci ukrai艅skiej. Dopiero w po艂owie lat osiemdziesi膮tych XX wieku zacz臋艂a pe艂ni膰 funkcj臋 ko艣cio艂a rzymksokatolickiego. Wn臋trze 艣wi膮tyni skrywa elementy wyposa偶enia, kt贸re pochodz膮 z cerkwi istniej膮cej w 1776 roku. A s膮 nimi: dwa o艂tarzyki z ikonami Chrystusa i 艣w. Paraskewy pochodz膮ce z XVIII wieku, dwa krzy偶e procesyjne, trzy ruskie ksi臋gi liturgiczne z XVII – XIX wieku oraz fragmenty p贸藕nobarokowego o艂tarza.

Tradycyjnie w 艣wi臋to patronki odbywaj膮 si臋 tu uroczysto艣ci greckokatolickie, na kt贸re przyje偶d偶aj膮 dawni mieszka艅cy wsi. Obok 艣wi膮tyni stoi, odnowiona w latach osiemdziesi膮tych, drewniana dzwonnica pochodz膮ca z XVIII wieku. Przy cerkwi znajduje si臋 r贸wnie偶 cmentarz, na kt贸rym mo偶na odnale藕膰 zachowane nagrobki bru艣nie艅skie oraz przy wej艣ciu zbiorow膮 mogi艂臋 mieszka艅c贸w wsi, kt贸rzy zostali zamordowani przez NKWD 22 maja 1945 roku.

Rezerwat przyrody Machnowska G贸ra i punkt widokowy

Machnowska G贸ra to rezerwat przyrody, kt贸ry powsta艂 tu w 2003 roku. Jego zadaniem jest ochrona rosn膮cych na zboczu g贸ry: ja艂owc贸w, g艂og贸w, kaliny koralowej i dzikiej r贸偶y. Znajduj膮 si臋 tu r贸wnie偶: storczyk purpurowy, goryczka krzy偶owa oraz zawilec wielkokwiatowy. B臋d膮c tu koniecznie trzeba wej艣膰 na sp艂aszczony wierzcho艂ek g贸ry Machn贸w, st膮d przy dobrej widoczno艣ci mo偶na podziwia膰 pi臋kn膮 roztocza艅sk膮 panoram臋. W tym miejscu idealnie mo偶na zobaczy膰 naturaln膮 granic臋 mi臋dzy Europ膮 Zachodni膮, a Europ膮 Wschodni膮. Im bli偶ej na wsch贸d rzadziej wyst臋puj膮 lasy, za to coraz wi臋cej ci膮gn膮cych si臋 p贸l z ro艣linno艣ci膮 stepow膮.

Mosty Ma艂e – Dzwonnica

Od 1917 roku istnia艂a tu drewniana cerkiew pw. Opieki Naj艣wi臋tszej Marii Panny, kt贸ra sp艂on臋艂a w 1944 roku. Zachowa艂a si臋 jedynie drewniana dzwonnica, kt贸r膮 mo偶emy wci膮偶 podziwia膰.

Mosty Ma艂e - Dzwonnica
Mosty Ma艂e – Dzwonnica

Mosty ma艂e – Punkt oporu Linii Mo艂otowa

Wzniesienie, na kt贸rym znajduje si臋 punkt oporu Linii Mo艂otowa nazwane zosta艂o Grabem Korni. Jest to idealny punkt obserwacyjny, gdzie wida膰 ca艂膮 okolic臋, dlatego sta艂o si臋 on wa偶nym miejscem strategicznym dla Armii Czerwonej podcza ostrza艂u nieprzyjaciela. Obecnie Grab Korni to cudowny punkt widokowy. Zobaczymy tu rozci膮gaj膮ce si臋 pola Lubyczy Kr贸lewskiej, niesamowity widok na Goraje, a nawet mo偶na tu ujrze膰 wzg贸rza znajduj膮ce na Ukrainie.

Miejscowo艣膰 Potoki

Niewielka wie艣 po艂o偶ona na granicy Roztocza Wschodniego i Pado艂u G贸rnej So艂okiji, nale偶膮ca do gminy Lubycza Kr贸lewska. Zosta艂a ca艂kowicie zniszczona podczas prowadzonych tu walk w latach 1944-1946. Do dzi艣 nie zachowa艂y si臋 偶adne pami膮tki z tamtego okresu.

Ko艣ci贸艂 w Siedliskach

Ko艣ci贸艂 pw. Matki Bo偶ej Nieustaj膮cej Pomocy powsta艂 w 1903 roku. Ufundowany przez Paw艂a Sapieh臋. Pocz膮tkowo mia艂 s艂u偶y膰 jako kaplica dworska i rodzinny grobowiec Sapieh贸w. Po zako艅czeniu II wojny 艣wiatowej utworzono tu parafi臋, 艣wi膮tynia sta艂a si臋 ko艣cio艂em parafialnym pw. Narodzenia Naj艣wi臋tszej Marii Panny. Wewn膮trz ko艣cio艂a odnajdziemy wisz膮ce na 艣cianach stacje Drogi Krzy偶owej, zdobi膮ce ko艣ci贸艂 polichromie oraz pos膮g Chrystusa pochodz膮cy z p贸藕nego baroku.

Skamienia艂e drzewa w Siedliskach

W okolicy Siedlisk mo偶emy odnale藕膰 najwi臋ksze w Polsce skupisko skamienia艂ych fragment贸w pni drzew. Ta niezwyk艂a atrakcja przyrodnicza pochodzi z rosn膮cych tu 10-12 mln lat temu drzew, kt贸re znaleziono w warstwach ska艂 mioce艅skich. Odkryte okazy to najcz臋艣ciej szcz膮tki taksodii sekwojowatych. Wszystkie okazy zosta艂y obj臋te ochron膮 prawn膮, poniewa偶 by艂y zbierane przez handlarzy i turyst贸w. Powsta艂o tu r贸wnie偶 muzeum, w kt贸rym mo偶na podziwia膰 najciekawsze i najpi臋kniejsze okazy.

Skamienia艂e drzewa w Siedliskach
Skamienia艂e drzewa w Siedliskach

Rezerwat przyrody Jalinka

Od 2001 roku istnieje tu rezerwat przyrody, kt贸rego zadaniem jest ochrona skamienia艂ych drzew. Na jego terenie znajduje si臋 r贸wnie偶 las gr膮dowy i przebiega 艣cie偶ka przyrodniczo – dydaktyczna.

Zesp贸艂 cerkiewny w Siedliskach

Greckokatolicka cerkiew pw. 艣w. MIko艂aja, powsta艂a w 1901 roku, ufundowana przez Paw艂膮 Spaieh臋. Jednak od 1947 roku 艣wi膮tynia przesta艂a by膰 u偶ytkowana, obecnie zabezpieczona i po cz臋艣ciowym remoncie. Stworzona na planie krzy偶a greckiego, wewn膮trz znajdziemy zachowane z XVII i XVIII wieku, fragmenty ikonostasu. Przy 艣wi膮tyni odnajdziemy pochodz膮c膮 z ok. 1830 roki, drewniana dzwonnica, w kt贸rej podmur贸wce znajduj膮 si臋 skamienia艂e drzewa.

Kapliczka nad 藕r贸de艂kiem w Siedliskach

Kapliczka zosta艂a wybudowana nad jednym ze 藕r贸de艂 Prutnika na prze艂omie XIX i XX wieku. W 艣rodku kapliczki znajdziemy osiemnastowieczna ikona Matki Bo偶ej Wniebowzi臋tej, a na jej odwrocie ikona 艣w. Miko艂aja. Wed艂ug tradycji wyp艂ywaj膮ca ze 藕r贸de艂ka woda ma uzdrawiaj膮ce moce. Od 1993 roku 藕r贸d艂o wraz z najbli偶szym jego otoczeniem sta艂o si臋 pomnikiem przyrody.

Cerkiew w Starym Machnowie

W 1900 roku, na miejscu drewnianej kapliczki, wybudowano murowan膮 greckokatolick膮 cerkiew, kt贸ra istnieje do dzi艣. Po wysiedleniu Ukrai艅c贸w w 1947 roku, 艣wi膮tynia sta艂a si臋 ko艣cio艂em rzymskokatlickim pw. Narodzenia Naj艣wi臋tszej Marii Panny. Niedaleko ko艣cio艂a znajduje si臋 greckokatolicki cmentarz pochodz膮cy z pierwszej po艂owy XIX wieku.

Teniatyska – Cmentarze i kaplica

Na wydmach nad So艂okij膮 odnajdziemy dwa cmentarze, pochodz膮ce z XVIII (mniejszy) i z XIX wieku (wi臋kszy). Cmentarz z nagrobkami i krzy偶ami bru艣nie艅skimi zosta艂 poro艣ni臋ty sosnami. B臋d膮c na cmentarzu mo偶na zauwa偶y膰, 偶e krzy偶e podobnie jak drzewa rozmieszczone s膮 w pewnym nie艂adzie.

Wierzbica

Wie艣 Wierzbica istnia艂a ju偶 w 1388 roku. Po艂o偶ona w Kotlinie Pobu偶a, w艣r贸d staw贸w i bagien. Na przestrzeni wiek贸w jej w艂a艣ciciele si臋 zmieniali, w XVIII i XIX wieku nale偶a艂a do Lity艅skich, a w po艂owie XIX wieku przej臋li j膮 Romerowie. W okresie mi臋dzywojennym by艂a to du偶a wie艣, kt贸ra w 1921 roku liczy艂a 1,6 tysi臋cy mieszka艅c贸w, z czego wi臋kszo艣膰 stanowi艂a ludno艣膰 ukrai艅ska. Wszystko uleg艂o zmianie w 1947 roku, kiedy to w ramach akcji 鈥淲is艂a鈥 Ukrai艅cy zostali wysiedleni z tego terenu.

W samym 艣rodku wsi odnajdziemy murowany, neoklasycystyczny dw贸r, pochodz膮cy z pocz膮tku XX wieku, kt贸ry mimo przeprowadzanego remontu nie jest u偶ytkowany i popada w ruin臋. Znajdziemy tu r贸wnie偶 murowan膮 kapliczk臋 grobow膮 rodziny Lity艅skich, kt贸ra powsta艂a w 1860 roku. Obok niej mo偶na zauwa偶y膰 podmur贸wk臋 po cerkwi greckokatolickiej pw. 艣w. Micha艂a Archanio艂a, kt贸ra powsta艂a w 1887 roku. Obie budowle po II wojnie 艣wiatowej by艂y wykorzystywane jako magazyn PGR. Na obrze偶ach wsi odnajdziemy du偶y cmentarz, na kt贸rym znajduj膮 si臋 zar贸wno krzy偶e kamienne jak i kute z 偶elaza. Znajdziemy tu r贸wnie偶 pomniki upami臋tniaj膮ce brutalnie wysiedlon膮 ludno艣膰, jak i poleg艂ych podczas wojny polsko – ukrai艅skiej.

呕urawce. Cerkiew i cmentarz

Wie艣 呕urawce jeszcze przed II wojn膮 艣wiatow膮, zamieszkiwana by艂a przez ponad 2,4 tysi膮ce ludzi, z czego wi臋kszo艣膰 stanowi艂a ludno艣膰 pochodzenia ukrai艅skiego. Ju偶 w 1761 roku istnia艂a tu drewniana cerkiew pw. Podwy偶szenia Krzy偶a 艢wi臋tego. Kolejna, r贸wnie偶 drewniana powsta艂a tu w 1808 roku. Dopiero w roku 1912 wybudowano murowan膮 cerkiew pod tym samym wezwaniem. 艢wi膮tynia nale偶a艂a do parafii greckokatolickiej, a偶 do roku 1947, kiedy si艂膮 wysiedlono st膮d ukrai艅c贸w. Przez pewien czas ko艣ci贸艂 nale偶a艂 do parafii w Lubyczy Kr贸lewskiej, dopiero w 1997 roku sta艂 samodzieln膮 rzymskokatolick膮 parafi膮.

Wewn膮trz 艣wi膮tyni warto zobaczy膰 p贸藕nobarokowy, drewniany o艂tarz z XVIII wieku, obraz Matki Bo偶ej z Dzieci膮tkiem malowany na desce, pochodz膮cy z 1681 roku, obraz 艢wi臋tej Tr贸jcy, p贸藕nobarokowe rze藕by przedstawiaj膮ce 艣w. Anna czytaj膮ca Bibli臋 oraz 艣w. J贸zefa z Dzieci膮tkiem. Znajdziemy tu r贸wnie偶 pozosta艂o艣ci z ikonostasu pochodz膮cego z XVII i XVIII wieku, ikona 艢wi臋tego Miko艂aja Cudotw贸rcy z 1855 roku, Ostatnia Wieczerza o charakterze ludowym pochodz膮ca z XVIII i XIX wieku. Niedaleko 艣wi膮tyni znajduje si臋 grecko i rzymskokatolicki cmentarz, na kt贸rym znajduje si臋 wiele nagrobk贸w stworzonych w Bru艣nie.

Znasz miejsca na Lubelszczy藕nie, kt贸re warto pokaza膰? Mo偶esz je opublikowa膰 na naszej stronie przechodz膮c TUTAJ.
Dodaj komentarz:
MUSISZ TO ZOBACZY膯:
Poleski Park Narodowy Poleski Park Narodowy

Poleski Park Narodowy to jedno z najbardziej spokojnych i urokliwych miejsc le偶膮cych w dorzeczach Wieprza i Bugu. Je偶eli chcesz sp臋dzi膰 czas w pi臋knym, pe艂nym odpr臋偶aj膮cej zieleni i ciekawym miejscu, to z ca艂膮 pewno艣ci膮 musisz zobaczy膰 co kryje to miejsce.

ZOBACZ
Zamknij
do g贸ry